Мая зямля, мой родны дом
Завецца Беларуссю.
Я знаю: пад тваім крылом,
Заўсёды прытулюся.
Беларусь, Беларусь, Беларусь
Тут неба яснае ўгары
І ціха шэпчуць лозы,
Тут лёс пісаўся праз гады
Праз радасць і праз слёзы.
Мая зямля, мой родны дом
Завецца Беларуссю.
Я знаю: пад тваім крылом,
Заўсёды прытулюся.
Беларусь, Беларусь, Беларусь
Душа імкнецца да палёў,
Да родных краявідаў,
Да гэтых сцежак і кустоў,
Дзе столькі маю відаў.
Блакіт азёр, жытнёвы звон
Нас роднымі зрабілі,
У твой бясконцы ціхі сон
Мы сэрца ўклалі, сілы.
Хай час бяжыць, як хуткі плыў,
Ды ведаю адзіна:
Я знайду свет, дзе я жыў, —
Мая ты Бацькаўшчына.
Мая зямля, мой родны дом
Завецца Беларуссю.
Я знаю: пад тваім крылом,
Заўсёды прытулюся.
Беларусь, Беларусь, Беларусь
Тут вецер гоніць воблакі
Над ціхай, соннай рэчкай,
Тут клятва сэрца — на вякі,
Запаленаю свечкай.
Няхай жа вечна нас глядзіць,
Зямля бацькоў святая,
Дзе радасць поўніць кожную ніць
Ад краю і да краю.
Хай кожны ўздых і кожны крок
Зямлі маёй належыць,
Ты — мой прытулак, мой выток,
Што ў сэрцы вечна беражэцца.
Мая зямля, мой родны дом
Завецца Беларуссю.
Я знаю: пад тваім крылом,
Заўсёды прытулюся.
Беларусь, Беларусь, Беларусь
Тут неба шчырае, як сэрца,
Тут лёс людскі, як рэчка, льецца.
Мая зямля, мой родны дом,
Завецца Беларуссю — днём за днём.
Тут кожны верш, як зерне, прарастае,
І праўда наша ў небе зацвітае.
Мая зямля — мой гонар і мой свет,
Мая любоў праз многа-многа лет.
Мая зямля, мой родны дом
Завецца Беларуссю.
Я знаю: пад тваім крылом,
Заўсёды прытулюся.
Беларусь, Беларусь, Беларусь |
